การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"

หมอนวดน่าเชื่อถือที่แอดมินไว้ใจ แถ่นแท๊น


หมอนวด Verify

หัวข้อ: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"  (อ่าน 1837 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

ถ้าชอบให้ กดถูกใจ กด Like ด่วน >>>

ในที่สุดก็มาแล้วค่า การบ้าน#4 ซีรี่ย์พมบ. (เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง? 555)

[สำหรับการบ้านก่อนหน้า สามารถอ่านได้ตาม link ด้านล่างนี้นะคะ เพื่อความต่อเนื่องของเรื่องราว ^^ ]

การบ้าน#1:
http://www.saboojaii.com/forum/index.php?topic=4767.0

การบ้าน#2 :
http://www.saboojaii.com/forum/index.php?topic=4903.0

การบ้าน#3 :
http://www.saboojaii.com/forum/index.php?topic=5004.0


มาเริ่มการบ้านกันเลยค่ะ
ครั้งนี้เป็นการนวดครั้งที่ 4 ของเรา... หึหึหึ นวด? นวดเหรอ?!
ขอเรียกมันว่าการสังหารโหดดีกว่า... ฮือๆๆๆ TT__TT

ส่วนใครสังหารใคร...? ไม่ต้องบอกก็รู้มั้ย?? งื้ออออ >///<

ขอท้าวความจากการบ้าน#3 ที่เราทำตัวซ่าไปกระตุกหนวดเสือมา... หลังจากที่ส่งการบ้านคราวนั้นไปแล้ว พมบ. ก็ได้ส่งข้อความฝากความคิดถึงมาใน line ประมาณว่า 'คราวหน้าพี่จะเอาคืน'

^^;;;; แหะๆ แหะๆ... แย่แล้วววว

ดังนั้น จากการบ้านครั้งที่ 3 จนถึงก่อนวันนัดครั้งที่ 4... เราจึงพยายามทำตัวว่านอนสอนง่าย ประจบโหมดสุดๆ

มีทั้งหารูปดาราซี่รีย์เกาหลีที่หล่อที่สุดในสามโลกส่งไปให้พร้อมบอกว่า "โหยย... คนนี้หน้าเหมือนพี่บอมเลยยย อืมม...แต่ดูไปดีๆ จริงๆ พี่บอมหล่อกว่าด้วยซ้ำน้าาาา " ^^;;;

หรือไม่ก็ทำตัวเคารพนบนอบแบบสุดๆ "แหม...พี่บอมสุดเท่ห์เป็นผู้ใหญ่ใจกว้าง ไม่ถือสาเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรอกเนอะ~?" ^__^;;;

แต่สิ่งที่ได้รับตอบกลับมาจากพมบ. ก็คือ 'พี่รอแก้แค้นอ่ะ'

= [] =!!! ม....มะ.....ม่ายยย... ทำไมถึงใจแคบแบบนี้?? เอาเหอะ...กว่าจะถึงวันนัดอีกครั้ง คงลืมไปแล้วมั้ง แหะๆ


และในที่สุดก็มาถึงวันนัด คราวนี้พมบ. ขับรถมารับที่บ้าน ซึ่งเราชอบมากเลย เพราะ
1) ชอบ moment เวลาได้นั่งรถไปด้วยกัน คุยเล่นกัน นัวเนียหยอกล้อ
2) เวลามีหนุ่มมารับที่บ้าน รู้สึกฟินแบบไม่มีเหตุผล เหมือนเราป็นเจ้าหญิง ~~,( ^.^)/ และ
3) จริงๆ แล้วคือขี้เกียจขับรถเอง 555

พอพมบ. มาถึงหน้าบ้าน เราก็กระโดดขึ้นรถด้วยใจร่าเริง แต่แล้วพอขับพ้นหน้าบ้านไปซักพัก หางตาเราก็เหลือบเห็นมือพมบ. ขยับพุ่งเข้ามาจะมาหมายจะล้วงด้านบนของเรา

หมับ!

ฝ่ามือเราปะทะประกบกับมือพมบ. ที่จู่โจมเข้ามาได้อย่างทันท่วงที

"ฮึ... กันได้" เราส่งยิ้มท้าทายกลับไปให้ ไม่พลาดท่าเสียทีให้กับลูกไม้เก่าๆ ร้อกกก กะไว้แล้วเชียว ว่าจะต้องมากระบวนท่านี้ (Reference จากการบ้าน#3)

"หึหึหึ" พมบ. เหล่ตามองก่อนยอมรามือเป็นการชั่วคราว

เราแวะไปกิน Brunch กันก่อนตามที่ plan ไว้แล้วก็นั่งคุยเล่นกันซักพักก่อนจะย้ายไปยังจุดหมายหลักถัดไป ระหว่างนั่งรถไปก็คุยเล่นชิวไปเรื่อย ทุกอย่างยังดูเป็นปกติสุขดี จนขับรถไปซักพักพอใกล้ถึงโรงแรม เหมือนเรด้าเราจะเริ่มทำงาน จากเดิมที่คุยชิวๆ เราเริ่มเงียบ

งืมม...เหมือนจะเริ่มรู้ตัว ว่าพอเข้าใกล้โรงแรมทีไร เรามักจะตื่นเต้นแบบนี้ =___=;; แต่จะว่าไปเราคิดว่าคราวนี้ก็เหมือนไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากเท่าคราวก่อนแล้วนะ จนกระทั่งพมบ.ทักขึ้นมาว่า

"โห... จับแขนซะแน่นเลย" เราถึงเพิ่งสังเกตุว่าเราเอามือนึงกำแขนพี่เค้าไว้อยู่

เราชักมือออกทันทีพร้อมกับหัวเราะแหะๆ "อ่า...จับแน่นเหรอ? ไม่เห็นรู้ตัวเลย ^^;;; "

พมบ. ทำหน้าเหมือนนึกสนุก พูดแกล้งกันว่า "เด๋วพอเข้าห้องแล้ว จับฉีกเสื้อผ้าแล้วจัดการเลยดีกว่า ไม่ต้องนวดละ" แล้วก็หัวเราะแบบชั่วร้าย

"บ้าาาา!" เราเอามือตีไปรัวๆ ฮื้อออ... ไม่เห็นต้องขู่กันแบบนี้เลยแค่นี้ก็ตื่นเต้นพอแล้วววว ชริๆ >///<

พมบ. พาเราเลี้ยวเข้าโรงแรมเอวันที่เดิมตามการบ้าน#1
คราวนี้เหมือนเราพอจะรู้ละ ว่าต้องทำตัวไงบ้าง ไม่ถึงกะงงๆ เหมือนครั้งแรก เด๋วก็รอพี่เค้าหยิบกระเป๋า ไปจัดการเรื่องห้อง แล้วเราก็แค่เดินตามไปสินะ... สบายมาก

แต่แล้วพอจอดรถปุ๊ป พมบ. ก็หันมาทางเรา แล้วพุ่งเข้าจู่โจมประกบจูบลงมาอย่างสายฟ้าแล่บ

เฮ้ยยย! O_O!! มี surprise อีกแล้ว!?

จูบนี้เป็นจูบที่เผ็ดมากกก ประทับลงมาหนักๆ แล้วรุกไล่แบบไม่ทันได้ตั้งตัว ทำเอาเรามือไม้สั่น ได้แต่ขยุ้มเสื้อพี่เค้าไว้.... ตัวอ่อนเป็นวุ้นเลย ไม่เคยเจอจูบดุเดือดขนาดนี้มาก่อน (ฮือ...ข้าน้อยช่างอ่อนด้อย) และจากการพิจารณาระดับการจูบคราวนี้แล้ว... เข้าห้องไป ต้องตายแน่เลย... ฮือออออ TT__TT ที่พูดเมื่อกี้ เอาจริงแน่เลยยย

หลังจากจูบจนเราสติเลอะเลือนแล้ว พมบ. ก็ผละออกไปพร้อมยิ้มกริ่มเจ้าเล่ห์ "พี่ไปเอาของก่อนนะ" พมบ. พูดแล้วเดินไปเปิดท้ายรถเพื่อหยิบของ ในขณะที่เรานั่งตัวย้วยอ่อนยวบหอบหายใจอยู่บนเบาะรถ หน้าร้อนซู่เลยยย >///<

พมบ.เดินเข้าไปจัดการ check-in แล้วเดินนำไปที่ห้อง ตอนเราเดินตามพี่เค้าไปนี่ รู้สึกเริ่มวางมือไม้ไม่ถูกอีกละ ครั้งที่ 4 เดิมคิดว่าคงไม่ตื่นเต้นแล้ว... พอมาเจอกระบวนท่าตะกี้ รวนไปหมดเลย ฮือออ...

พอเข้าห้อง เรางี้เดินซอยเท้าถี่ผ่านเตียงไปอย่างรวดเร็ว แล้วเลยไปนั่งลงตรงโซฟาที่อยู่อีกสุดมุมห้อง

อืม... นั่งตรงนี้ก่อนนะ มีอะไรก็มานั่งลงค่อยๆ พูด ค่อยๆ จากันก่อนไปที่เตียงละกันนะ แหะๆ

ในใจคิดแบบนั้น สายตาก็มองไปยังพมบ. ที่ปิดประตูห้องแล้วเดินถือกระเป๋าตามเข้ามา พอวางกระเป๋าลงที่โต้ะข้างๆ เสร็จ พมบ. ก็เดินตรงมาที่โซฟาแล้วมองมาด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์สุดๆ!

"เอ่อ..." ยังไม่ทันที่เราจะได้พูดอะไร พี่เค้าก็โถมตัวเข้าใส่ ผลักเราลงไปนอนราบกับโซฟา แล้วจูบอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง พร้อมมือที่เริ่มรุกเร้าไปมา

"อื๊อออ...ม....ม่าน... ยังไม่ได้ปิดม่าน...." เราพยายามส่งเสียงพูดประท้วงออกไป จริงๆ คือมุมนั้น ยังไงมันก็คงไม่มีใครมองเข้ามาเห็นหรอกนะ แต่แบบ...ขอถ่วงเวลาหน่อย ขอเวลาตั้งตัวนิดดด > . <!

พมบ. จึงยอมละมือชั่วครู่แล้วลุกขึ้นไปปิดม่าน จากนั้นก็ลงมือถอดเสื้อตัวเองออกแบบไม่ช้าไม่เร็ว

ระหว่างที่นอนแอ้งแม้งกึ่งเปลือยครึ่งตัวอยู่ที่โซฟา สายตาเราก็จ้องเป๋งไปยังพมบ. ที่กำลังถอดเสื้อผ้า สบกับสายตาที่จ้องมองกลับมาพร้อมด้วยยิ้มที่ชั่วร้ายสุดๆ

ตอนจังหวะที่พมบ.ถอดเข็มขัดแล้วประสานสายตานี่ โอ๊ยยย...หัวใจจะวาย สายตาที่พี่เค้ามองมานั้นมันบอกว่า... หึหึ เสร็จแน่!

ฮึ่ม... คราวนี้จะแพ้พังพาบง่ายๆ แบบนี้เลยรึ? เอาไงดี... เอาไงดี??

สู้....? ยอมรับเถอะ....สู้ไม่ด้ายยยย ไม่ว่าจะด้านกำลัง หรือ ฝีมือ TT___TT

หนี?? ไม่ใช่ละ... หนีไปหนายยย? ห้องเล็กแค่นี้! จะไปหลบใต้เตียงคงไม่ใช่ที่ นั่นหนังสยองละ! =__=;;; ที่สำคัญ ก็ไม่ได้อยากหนีไปไหน แค่อยากถ่วงเวลา ขอคิดกลวิธีต้านรับนิดนึง

ยังคิดไม่ทันจบ... พมบ.ก็มุ่งกลับมาที่โซฟา โถมตัวทับกลับมาอีกครั้ง จู่โจมด้วยจูบหนักๆ แล้วซุกไซร้ ตอนที่โดนโจมตีที่ซอกคอนี่...โอย แทบสลบ ลมหายใจเริ่มหอบถี่ มือไม้เริ่มไปไม่ถูกได้แต่ขยุ้มไหล่พี่เค้าไว้

มือพมบ. ค่อยๆ เริ่มบุกลงด้านล่าง ถลกกระโปรงเราขึ้น จากนั้นลากมือแทรกเข้าไปผ่านขอบแพนตี้ตัวน้อยของเรา ตอนนิ้วมือลากผ่านไปรู้สึกเลยว่ามันเปียกมากๆๆ

เฮ๊ยยย...นี่มันอะไรกานน? >___< ชั้นเป็นอะไรไป?? (คือชอบโดนหมาป่าขย้ำสินะ เพิ่งรู้ตัว 555)

และแล้วกกน. ตัวน้อยก็โดนถอดปลิวไป หลังจากถูกนัวเนียไปซักพักพมบ.อุ้มเราตัวลอยค่ะ แล้วยกไปวางไว้ที่เตียง

แม่จ้าววว... อุ้มกันปลิวง่ายๆ งี้เลยเหรอ?
ความรู้สึกตอนมีคนอุ้มนี่มันก็ดีน้าาา... รู้สึกว่าเราคงตัวเล็กบอบบางสิน้า~ (?) แต่ว่าพี่จะไม่ปวดหลังใช่มั๊ย?? 555

แต่ยังไม่ทันจะได้ชื่นชมประทับใจเต็มที่ พอหลังแตะเตียงปุ๊ป ก็โดนจู่โจมต่อทันที >////<

ทำอะไรมั่งไม่รู้อ่ะ... รู้แต่ว่าน้องสาวเราโดนรังแกหนักมาก รู้สึกเหมือนทั้งมีอะไรเย็นๆ ซ่าๆ ป้ายบ้าง... มีอะไรดุ๊กดิ๊กๆ ใส่เข้ามาบ้างล่ะ... บางทีก็เอาหน้า ซุกลงมาตามด้วยลิ้น... อ๊อยยยย... กะฆ่ากันใช่ม้ายยยย? มะ...มะ....ไม่ ไหว แล่วววว.... ได้แต่ส่งเสียงร้องและบิดตัวไปมาแต่ก็หนีไปไหนไม่ได้ TT__TT

พอปรือตามอง ก็เห็นพมบ. ปรายตามองลงมายังเรา ขณะที่มือนึงรังแกเราอยู่ อีกมือนึงก็หยิบซองเสื้อกันฝนขึ้นมา ใช้ฟันงับปลายซองด้านหนึ่งเอาไว้แล้วฉีกซองออกด้วยมือข้างเดียว

ง่าาา.... look นี้นี่มันหมาป่าใจร้ายชัดๆ!!

หลังจากที่ใส่เสื้อกันฝนเรียบร้อยแล้ว พมบ.ก็โน้มตัวและทาบทับลงมา แล้วภาพก็ตัดไปที่โคมไฟ.....


อ๊ะ... เดี๋ยว~ การบ้านคราวก่อนเหมือนมีคนบอกว่าเขียนไม่เสียวน้าาา
อืมม... เราสัญญาไปว่าจะลองพยายามดู งั้น.... แพนกล้องกลับมาที่เตียงต่อละกัน 5555

ตอนกล้องแพนกลับมา เราโดนจับกด แล้วเสียบไปเรียบร้อยแล้ว... TT__TT
เท่านั้นยังไม่พอ เหมือนเราคงยังร้องขอชีวิตได้ไม่น่าสงสารพอ พมบ.เอาลูกสมุนบอมน้อย ซึ่งมีคุณสมบัติสั่นได้มาร่วมรบ

อ๊าาาา.... สมอง shut down ไปเลย ตัวแอ่นเอวลอยแล้วยกธงขาวยอมแพ้อพยบไปฟินแลนด์กันเลยทีเดียว...

หลังจากนอนหอบอยู่ซักพัก พมบ.เก็บอาวุธสั่นกลับไปแล้ว สติสตังค์ถึงได้พอเริ่มกลับมา พมบ.โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเบาๆ แบบทุกครั้งว่า

"ให้พี่เสร็จเลยมั๊ย?"

ฮือๆๆ แกล้งเค้าแบบนี้ ขอเอาคืนมั่งดิ~ อารมณ์หมั่นไส้ เลยแกล้งหยอกกลับไปว่า

"ถ้าบอกไม่ให้เสร็จจะทำไง?" เราพูด พร้อมมองหน้าพี่เค้ายิ้มๆ คือก็ไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งให้ค้างคาหรอกนะ... แต่แบบ กำลังหาโอกาสพลิกตัวแล้วโจมตีกลับด้วย skill แบบฝึกหัดที่เรียนมาจากการบ้าน#3 มาเผด็จศึกแล้วรังแกคืนแบบครั้งก่อนบ้าง แต่ปากก็อดพูดจากลั่นแกล้งต่อไม่ได้

"แกล้งเราดีนัก ปล่อยให้ค้างคาแบบนี้แหละ... ปะได้เวลากลับบ้านละ~" หุหุหุ เราพูดด้วยใบหน้ายิ้มกริ่มสุดๆ ระหว่างที่รอดูว่าพี่เค้าจะทำไงพมบ. กลับยิ้มชิวๆ แบบไม่เดือดร้อน พร้อมทั้งทำให้เรารู้ว่า ปากเราช่างหาเรื่องใส่ตัวโดยแท้... TT o TT

"ถ้าไม่ให้เสร็จ... ก็ทำต่อไปเรื่อยๆ ละกัน" พมบ. กระดกยิ้มแบบไม่เดือดร้อน แล้วเริ่มโยกต่อ...

เฮ้ยยยยย.....! ม่ายช่ายแบบนี้~~

"...อ๊ายยย... เด๋วๆ...มะ....ไม่ใช่สิ..." ห้ามไปเสียงก็สั่นไป >////<

"ลองสลัดให้หลุดออกไปเองดิ" พมบ. หยุดพักจังหวะ พร้อมส่งยิ้มท้าทาย

"ชริ" หนอย...ท้า เราเลยลองผลักเต็มแรง แล้วพยายามสลัดตัวหนี
แต่... ไม่ขยับเลยอ่ะ! > . <!!

ที่ร้ายกาจกว่านั้นคือ พอดุ๊กดิ๊กดิ้นหนีไปซักพัก ก็จะโดนจับโยกที พอเราครวญครางจนดิ้นต่อไม่ถูก ก็จะหยุดพักจังหวะให้โอกาสหายใจแล้วให้ลองดิ้นหนีใหม่ วนไปแบบนี้...

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าแมวหยอกหนู?? ร้ายกาจจจ! >__<!!

ผ่านไปซักพัก ก็เริ่มรู้ว่า...
งื้ออออ... สู้ไม่ด้ายยย >///< แบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ มีหวังต้องแพ้อีกยกแหงเลย

ในเมื่อสู้ด้วยกำลังไม่ได้ ก็ต้องสู้ด้วยกลยุทธ!
Activate function สำออย...!!

"อืออ.... เจ็บๆ..." ก็ไม่ได้เจ็บอะไรหรอก แต่ทำน้ำเสียงให้น่าสงสารเข้าไว้

ได้ผล~ พมบ.หยุดชะงักไป แล้วยกตัวที่ทับเราเอาไว้ขึ้น

ฮึบ... เราอาศัยจังหวะนั้นดีดตัวถอยหลังหนีออกไปทันใด พร้อมหัวเราะร่า

"5555...หลุดแล้วๆ~~" =P จากนั้นก็ม้วนตัวกลิ้งหนีไปอีกฟากของเตียง เพื่อถอยหลังไปตั้งหลักก่อน

แต่ยังไม่ทันได้ไปไหน เหมือนพมบ.จะรู้ทัน จังหวะที่กลิ้งตัวอยู่ในท่านอนคว่ำนั้น ก็มีมือคว้าหมับมาที่ขาเรา ลากกลับไปแล้วจับยกก้นขึ้น

แล้วก็ พรึ่บ..! มิดด้าม

>///< กรี๊ดดดด... อ๊อยยย ทีนี้เสียวมากกว่าเดิมอีก position นี้ เริ่มกลับมาร้องไม่เป็นภาษาอีกครั้ง แล้วจังหวะที่กำลังจะแย่ละ โดนเนรเทศไปฟินแลนด์อีกรอบแน่เลย ก็โดนจับพลิกตัวหงาย

ยังไม่ทันได้มีจังหวะพักหายใจดี พมบ.ก็โจมตีต่อเนื่องอีกครั้ง พร้อมทั้งนำอาวุธทำลายล้างชนิดสั่นได้ประกบใช้

แน่นอนว่าจะเหลือหรือ และเราก็แพ้ยกสองไปอย่างราบคาบพร้อมเสียงกรีดร้อง

นึกว่าจะจบแล้ว แต่ทำไมยังไม่เอาเครื่องสั่นออกไปอ่า...?
ความรู้สึกตอนนั้นคือเสียวมาก ร้องไม่หยุดและมือจิกผ้าปูเตียงแน่น คุ้นๆ ว่าเรากระถดถอยหนีไปจนติดหัวเตียงแต่พมบ. ก็ตามประชิดมาแบบไม่มีช่องว่าง ซ้ำยังปรับระดับความสั่นให้แรงขึ้นอีกหนึ่ง step!

"อ๊ายย...เสียวๆๆๆ..." เราพยายามขยับก้นหนี แต่ถูกล็อคไว้ แล้วเครื่องสั่งก็ถูกปรับความแรงขึ้นอีกเป็นระดับ 3 แล้วโดนแช่ไว้แบบนั้น ตอนนั้นซึ้งเลย ว่านี่มันต้องเป็นการเอาคืนแบบเดียวกะที่เราแกล้งเค้าไว้ในการบ้าน#3 แน่ๆ TT__TT

จังหวะนั้นหน้ามืดแล้ว ไม่รู้เสร็จต่อเนื่องเป็นครั้งที่เท่าไหร่

"....ม...ไม่...ไหว...แล้ว..." เหมือนหูจะได้ยินเสียงตัวเองแว่วๆ มา

"เอ๊...? นี่คือการร้องขอชีวิตรึเปล่าน้าาา?" แล้วก็ได้ยินเสียงพมบ. ตอบกลับมาอย่างสดใส

เราพยักหน้ารัวๆ เพราะพูดไม่ออกแล้ว ได้แต่ทดหนี้แค้นนี้ไว้ในใจ >///< ฮือออ...จำไว้เลยยย

ในที่สุดพมบ. ก็ยอมเอาเครื่องสั่นจอมร้ายกาจนั่นออกไป เราตัวอ่อนยวบ จมลงไปกะเตียงทันที
จากนั้นเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้เรื่องแล้ว ได้ยินเหมือนเสียงกระซิบบางอย่าง รู้สึกรางๆ ได้ถึงร่างกายด้านบนที่เคลื่อนไหว ก่อนทิ้งตัวทาบทับลงมา แล้วเราจะนอนกอดกันจมลงสู่ความฝันไป

เรานอนกลิ้งเล่นกันไปจนหมดเวลาห้อง คราวนี้พมบ. เป็นฝ่ายทักขึ้นมาว่า ห๊ะ... ทำไมหมดเวลาเร็วจัง? หึหึ...ใช่ซี๊~~ เวลาเล่นสนุกแกล้งคนอื่น เวลามักผ่านไปเร็วสินะ

หลังจากนั้นพมบ. พาเราไปเลี้ยงกาแฟ แล้วก็ค่อยส่งเรากลับบ้าน กลับมา รู้สึกเลยว่าขาล้ามากกก... = 0 =!! ถึงบ้านหลับสลบ.....คร่อก Zzzzzz

แล้วก็จบการผจญภัยของหนูน้อยหมวกแดงไปอีกหนึ่งวัน ^^


บทสรุปของวันนี้ :
- อืม... การผจญภัยแบบหนูน้อยหมวกแดง วิ่งไปเจอหมาป่าแบบนี้ก็ไม่เลวนะ 5555 เป็นอะไรที่ไม่เคยลองและเหมือนจะเริ่มติดใจ =P
- แต่.... ครั้งถัดไปจะรับมือยังไงดีอ่าาาา? แบบไม่เห็นหนทางตีโต้คืนได้เลย ถึงชนะไม่ได้ แต่ก็อย่าให้ถึงกับแพ้อนาจแบบนี้เลย ใครช่วยแนะนำหนูได้บ้างงงง?? TT o TT


สุดท้ายนี้ ยังไงก็ถือเป็นอีกหนึ่งวันสำหรับประสบการณ์แปลกใหม่และสนุกมากมาย
คือเด็ก(?) กำลังโต กำลังอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็นอ่ะ ชีวิตที่ผ่านมาค่อนข้างจืดชืด เลยชอบเรื่องแปลกใหม่ + surprise 55

คราวหน้าจะมีอะไรมาให้เล่นสนุก และ surprise กันอีกน้าาาา....? รอลุ้นนะ อิอิ

แล้วพบกันใหม่ค่ะ ^^/

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 17, 2017, 02:59:37 pm โดย Atre »

AA123

  • บุคคลทั่วไป

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 15, 2017, 12:33:07 pm »

ว้าว..สนุกอะ เขียนได้น่าอ่านมากค่ะคุณAtre สรุปคือการบ้านนี้พ่ายแพ้ราบคาบเลยนะคะ แต่ป็นการพาายแพ้ที่แฝงความสุขใช่หม้า..555 จะติดตาม#5นะคะ


ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 15, 2017, 10:47:32 pm »

ว้าว..สนุกอะ เขียนได้น่าอ่านมากค่ะคุณAtre สรุปคือการบ้านนี้พ่ายแพ้ราบคาบเลยนะคะ แต่ป็นการพาายแพ้ที่แฝงความสุขใช่หม้า..555 จะติดตาม#5นะคะ

แพ้ราบคาบ โดนกินตั้งกะหัวจรดหาง ไม่เหลือแม้แต่กระดูก TT__TT

ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ  ดีใจมากเลย  ^^)


ออฟไลน์ คุณหนูหน้าใส

  • เด็กยังซิง
  • *
  • กระทู้: 3
  • พลังน้ำใจ: 0
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 16, 2017, 01:01:07 am »

แหะๆๆ แอบเชียร์อยู่ห่างๆ


ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 16, 2017, 10:01:59 am »

แหะๆๆ แอบเชียร์อยู่ห่างๆ

55 ขอบคุณนะคะ
ว่าแต่... อ๊ะ~ เชียร์ฝั่งไหน?? ฮี่ฮี่   ;D


ออฟไลน์ Bom, S.sensualspa for Ladies

  • หมอนวด (ไม่ Verify บัตรประชาชน!!!)
  • กูรูเรื่องเพศ
  • **
  • กระทู้: 256
  • พลังน้ำใจ: 55
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 31, 2017, 01:14:49 pm »

เขียนการบ้านอ่านแล้วเพลินเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความอีโรติก เขียนซะเห็นภาพเลย

สรุปเขียนได้ทุกแนวเลยใช่มั้ยเนี่ยยยย

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับการบ้านนะครับ ได้อ่านเรื่องที่เราเป็นพระเอกบ้างก็สนุกดี

 :)

Bom, Tel: 088-6025234, line id: bombaree หมอนวดชายผิวขาวสะอาด บุคคลิกหน้าตาดี บริการนวดเฉพาะสุภาพสตรีเท่านั้น รับงานได้ทุกโซนในกทม.และจังหวัดใกล้เคียง มีรถยนต์ส่วนตัวพร้อมบริการรับส่งถึงที่ บริการเน้นสบายใจปลอดภัยเก็บความลับ รับงานทุกวันตั้งแต่เที่ยงเป็นต้นไปครับ

ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: สิงหาคม 07, 2017, 01:09:17 am »

เขียนการบ้านอ่านแล้วเพลินเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความอีโรติก เขียนซะเห็นภาพเลย

สรุปเขียนได้ทุกแนวเลยใช่มั้ยเนี่ยยยย

ยังไงก็ขอบคุณสำหรับการบ้านนะครับ ได้อ่านเรื่องที่เราเป็นพระเอกบ้างก็สนุกดี

 :)

ใครบอกว่าเป็นพระเอกอ่าาา? ผู้ร้ายตะหาก 555   :P


ออนไลน์ trcaba2003

  • เด็กยังซิง
  • *
  • กระทู้: 34
  • พลังน้ำใจ: 1
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: สิงหาคม 08, 2017, 11:15:08 pm »

 :)อ่านแล้วเพลิน ทั้งสนุก อยากมีโมเม้นนี้บ้าง 555


ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #8 เมื่อ: สิงหาคม 17, 2017, 02:43:36 am »

อ้างจาก: trcaba2003 link=topic=5080.msg32245#msg32245 date=1502เลิกนวดไปแล้ว08
:)อ่านแล้วเพลิน ทั้งสนุก อยากมีโมเม้นนี้บ้าง 555

แหะๆ ขอบคุณมากค่า ^^)


ออฟไลน์ Kris

  • เด็กยังซิง
  • *
  • กระทู้: 1
  • พลังน้ำใจ: 0
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #9 เมื่อ: กันยายน 15, 2017, 07:09:49 pm »

อ่านจบก้อฉ่ำตามไปเลย ยอมเมื่อยสักครั้ง


ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #10 เมื่อ: กันยายน 19, 2017, 05:31:25 pm »

อ่านจบก้อฉ่ำตามไปเลย ยอมเมื่อยสักครั้ง

555 เมื่อยขึ้นมาเลยหราาา~?  ^__^


ออฟไลน์ Jimmynakorn

  • เด็กยังซิง
  • *
  • กระทู้: 1
  • พลังน้ำใจ: 1
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #11 เมื่อ: ตุลาคม 16, 2017, 06:59:54 pm »

เขียนดีมากเลย
เป็นการบ้านที่น่าติดตามมาก


ออนไลน์ Atre

  • เริ่มหัดช่วยตัวเอง
  • **
  • กระทู้: 59
  • พลังน้ำใจ: 5
    • ดูรายละเอียด

Re: การบ้าน#4 : ประสบการณ์เอาชีวิตรอดจาก พมบ. -__-"
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: ตุลาคม 16, 2017, 09:05:59 pm »

เขียนดีมากเลย
เป็นการบ้านที่น่าติดตามมาก

อิอิ... ขอบคุณค่า ^^
กำลังว่าจะปิดจบซีรี่ย์การบ้านแล้วเชียว  กำลังใจมาแบบนี้ เด๋วได้เขียนต่อ 555


 


หรือใส่รหัสผ่านเพื่อดูฟรี ขอรหัสผ่านฟรีทางไลน์ คลิ๊ก >

>> สอบถามแอดมินคลิ๊ก << | >> ยังไม่เติมตอนนี้คลิ๊ก <<